Tunisatur 09

Frk. Synnøve Aarskog frå Fitjar var saman med omlag halvparten av elevane på Framnes sin studietur til Tunisia i dag på utflukt til den tapte byen Karthago eller Carthage som han heiter på fransk. Tunisiabloggen møter henne seint på kvelden, den siste i Tunisia, og spør forsiktig om ho kunne tenkja seg å seia nokro velvalde ord om korleis ho opplevde dagen som var samansett av blant anna eit Romerbad, ein by der andre fargar enn blå og kvit var forbudt, og eit colusseum der nokre av dei mest kjende martyrane i urkyrkja vart drepne. –Kvifor valde du samen med så mange Framnesingar å bruka så mykje som 350 kr på ein frivilleg dagstur til ein ruinby? –Det høyrdes kjekt ut og så var jo misjonærane med, og eg ønska å høyre meir frå dei og oppleva meir av Tunisia i staden for å berre vera på hotellet å slakka, seier den framifrå Fitjarjenta. -Kva var det beste med turen? – Å besøkja colusseumet og høyra vitnespyrda til Perpetua og Felissia. –Kvifor utmerka dette seg? -Dei blei drept fordi dei var kristne men var likevel sterke i trua og lovpriste Gud mens dei venta. Det var spesielt å vera på den plassen der dei vart kasta til løvene og synga Navnet Jesus saman der, legg ho til engasjert. Eit siste spørsmål før heimreise: -Gler du deg til å koma heim no? -Nja, eg føler me har gjort veldig mykje på desse 10 dagane, og det blir nok godt å koma heim men eg skulle ønskja me kunne vore her lenger å blitt meir kjend med kulturen og Tunisia og ikkje berre susa rundt som turistar. Men Norge er bra det, svarar ho smilande.

Utanom Karthago har nokre idag sett nærare på botnen av Middelhavet. Det ligg eit stort korallrev like utanfor Monastir der me bur og underteinka kan etter å ha sett eit ukjent antal fisk og blekksprut skriva under på at dykking i Noreg ikkje kan samanliknast med dykking i varmare farvatn.

I morgon vender me snuten heimover og tar bokstavelig talt av klokka 14 og reknar med å vera tilbake til Framnes 03.30 fredag morgon, for så å møta til undervisning klokka 12.

Tunisiabloggen takkar for seg for denne gong og vonar sjølvsagt det vert ny regjering og dermed også fleire turar. Til alle de som skulle ønskja det var meir bilete på bloggen orsakar me dette, men hastigheten på internettet i Tunisia er ikkje som i Noreg og dette gjer det noko vanskeleg å publisera store mengdar og samtidig få tid til andre ting. Din håpefulle har nok både bilete og historiar til deg når me kjem heim og Framnessida vil nok også flomma over.

Fred ut frå Tunisia!

Den første skikkelege soldagen etter at me kom til Liberty resulterte i at mange enda opp ved bassengkanten eller på stranda store delar av dagen. Lisbeth presiser at særs mange bølga seg på stranda medan andre segla paragliding. Dette resulterte i enkelte vel grilla legeme. Elles har mange elevar delteke på diverse konkurransar og fritidsaktivitetar på hotellet, med der til egna premiar, medan nokre har “gifta” seg inn i den Tunisiske kulturen på “Tunisisk aften.” Andre fekk på grunn av same aften panikk då dei fann ut at dei ikkje fekk sin etterlengta pizza til middag, men måtte nøya seg med “National Dishes” som i stor grad var sett saman av couscous.

Kveldsamlinga vart i dag halden av Marianne, som for tida jobbar med turisme i Sousse med føremål å nå Tunisiarane med evangeliet. Ho fortalde sitt vitnespyrd og delte av dei erfaringane dei har gjort seg etter omtrent 10 år her i araberland. Dei fokuserer på å skrapa Jesus fri for kultur og ganske enkelt berre gje arabarane Jesus ut i frå deira eigen Koran og vår Bibel slik at dei kan ta Han i mot i sin kultur og vera vitne der dei er.

I morgon reiser ein gjeng til Kartago og Tunis for å oppleva den delen av Tunisia medan nokre skal ut å dykka for første eller for ente gong. Rapport kjem uansett. Adios.

Eigentleg skulle me berre vitja 2 gudshus i dag: ei katolsk kyrkje og synagogen i byen Sousse. Me var innom begge desse og gjekk også forbi ein moskè samt at me priste Gud saman med nokre innflytta kristne i ein ombygd garasje. 4 gudshus vart det altså, pluss eit kjøpesenter då, som ofte vert omtalt som vår materialistiske kultur si kyrkje. Uansett, 33 jødar er det i byen Sousse, endå meir skremande er det berre 30 kristne. I heile Tunisia reknar ein med at det til saman er omlag 300 kristne. I eit land med eit inbyggjartal på mange millionar set dette ting i nokolunde perspektiv og viser oss uvitande nordmenn kor heldige me er som får leva i eit fritt land og praktisera trua vår utan at nokon blandar seg inn og freistar å stoppa oss.

I dag fekk me sjå den sida av Tunisia som ingen snakkar om, som ingen kjenner til eller vil vita av. Me fekk sjå små glimt frå den tida då kristendommen var så ”sterk” at heile 5000 kristne vart drept som martyrar og gravlagd i katakombene berre her i byen Sousse. Me vart fortald og vist at Jesu navn ein gong har vore løfta opp over heile Tunisia. Dei som fortalde oss dette har eit hjarte og ein draum om at dette på ny skal hende, og har overgitt liva sine til det. Når me fortsatte vår ferd inn shoppinga og badinga var det både oppmuntrande og utfordrande å ha vore med på dette først.

Etter nokre timar i Fridom la me oss i går kveld til dundrande tordenbrak og vakna i dag tidleg til våt asfalt på ein ellers fredeleg søndag. Sjølv om Tunisia i prinsippet er eit muslimsk land og dei difor ganske enkelt ikkje held kviledagen heilag har me i dag hatt kviledag, eller fridag trur eg me kaller det. Folk har bada, shoppa, kost seg og slappa av; det er jo tross alt haustferie. Underteikna har blant anna oppgradert si 5-kronersklokke til ei vaskeekte Rolex, skal me tru arabaren som selde henne. Alle kan nok skriva under på at ein fridag gjorde godt før me i morgon saman med Ichtus Travel skal vitja dei få  “kristne” plassane i dette ellers så andeleg mørke landet. Rapport dit frå kjem imorgon, no er det kveldssamling og Ranveig som for øvrig fylte år i går skal dela. Blesses from Tunisia.

1 dag i buss tok det før me no endeleg er framme på Ramada Hotell Liberty Resort som bopelen vår den neste veka heiter på fint. Standaren er høg, prisane låge. Bortimot ei veke har allereie bokstaveleg talt runne bort i sanden. Bloggen har til no berre vist smakebitar av opplevingane etterkvart som me har funne internett innimellom dromedarar og moskear. Resten av turen satser me på daglege oppdateringar til bekymra mødre og Framnespersonal. Fred ut som ein kjekk kar plar å seia!